Kategorie
Atrakcje

Zamek w Dębnie

Kategorie
Atrakcje

Gorlice

Gorlice, jednym kojarzą się z kolebką przemysłu naftowego – podobnie jak pobliskie Jasło – innym z jedną z najkrwawszych bitew I wojny światowej. A miasto to posiada jedną z najbardziej kolorowych historii jaka może być związana z założeniem grodu.
Założycielami Gorlic byli niejacy Karwacjanie – mieszczańska rodzina osiadła w Krakowie, której korzenie sięgają najprawdopodobniej Włoch lub Francji. Pierwsze wzmianki o niej datują się na 1324 rok, gdzie wymieniani są jako bankierzy i właściciele browarów krakowskich. Kroniki z lat 1320-1350 wymieniają imiona trzech braci Karwacjanów: Marcin, Piotr i Jekel. Założyciel Gorlic – Dersław (Dziersław) I Karwacjan – był prawdopodobnie synem Marcina lub Piotra. Ponadto Dersław Karwacjan wymieniany jest jako właściciel kilku krakowskich kamienic, kopalni ołowiu i srebra w Libiążu, Trzebini i zamku w Janowicach wraz z kluczem wsi. W latach osiemdziesiątych XIV wieku otrzymał urząd stolnika sandomierskiego. W połowie XIV wieku ród Karwacjanów ‘został adoptowany’ do herbu Zadora (Płomieńczyk) przypuszczalnie przez Lanckorońskich (wywodzących się z mieszczańskiej rodziny bankierów). Między rokiem 1350 a 1360 Dersław I nabył prawdopodobnie od króla Kazimierza Wielkiego Gorlice wraz z kluczem wsi: Glinik Marjampolski, Stróżówka, Ropica i Rychwałd. Był to okres wzmożonej akcji osiedleńczej na Podkarpaciu prowadzonej w imieniu Króla przez ‘zasadźców’, głównie pochodzenia niemieckiego.Więcej o tej niezwykłej historii można poczytać na stronach Dworu Karwacjanów i Gładyszów.
Warto naprawdę odwiedzić to trochę niezwykłe miasto, choć nie posiada ono tak ładnej starówki jak Tarnów czy Stary Sącz, ale bez wątpienia ma swój klimat i urok zwłaszcza, jeżeli weźmie się pod uwagę że od południowej strony miasto otoczone jest przez pełne lasów góry Beskidu Niskiego.

Atrakcje:

  • W Gorlicach zaczynają lub przecinają następujące szlaki turystyczne:
    * Zielony: Gorlice – Ożenna – od stacji PKP w Gorlicach przez: Wapienne, Magurę Wątkowską, Nowy Żmigród
    * Niebieski: Bartne – Szalowa
    – od stacji PKP w Gorlicach przez: Łysą Górę do Szalowej
    – od stacji PKP w Gorlicach przez: Magurę Małastowską do Bartnego
    * Żółty: Gorlice stacja PKP – Bartnia Góra (góra) – Bielanka – Miejska Góra – Ropa – Wawrzka – Florynka – Jamnica
    * Ścieżka czarna od ul. Korczaka – cmentarz nr 91 – Stróżówka (szlak cmentarny poprowadzony tak jak szlak niebieski).

Ciekawostki:
W 1915 roku w okolicach Gorlic rozegrała się jedna z najkrwawszych bitew I wojny światowej, w której życie straciło około 150 tysięcy żołnierzy obu walczących stron. Do dziś w okolicach miasta znajdują się dziesiątki cmentarzy wojskowych.

Galeria zdjęć z 2009 roku :

 

Kategorie
Atrakcje

Zamek w Baranowie Sandomierskim

W położonym 16 km na południe od Tarnobrzega Baranowie Sandomierskim, znajduje się jeden z najlepiej zachowanych w Polsce późnorenesansowych zamków, zwany “Małym Wawelem”.
Zamek będący siedzibą rodu Leszczyńskich został zbudowany według projektu włoskich architektów na przełomie XVI i XVII wieku, na fundamentach istniejącej tu wcześniej twierdzy obronnej, która należała do rodziny Baranowskich herbu Grzymała.
Posiadłość w roku 1578 przejęła rodzina Leszczyńskich i to ona rozpoczęła budowę zamku, którego kształt przetrwał do dziś. Ostatnim właścicielem z rodu Leszczyńskich był Rafał – ojciec późniejszego króla Stanisława.
W późniejszych latach zamek przechodził kolejno w ręce rodu Wiśniowieckich, Lubomirskich, Sanguszków, Potockich i Krasińskich, którzy byli ostatnim rodem magnackim władającym tą posiadłością, aż do pożaru zamku w 1849 roku.
Ostatnim właścicielem był Roman Dolański, który stracił zamek w wyniku reformy rolnej z 1945 roku. Właściciel zmarł we Francji bezpotomnie oszczędzając tym samym państwu polskiemu kosztów postępowań sądowych związanych z odzyskaniem mienia.
Obecnie tylko część pomieszczeń jest udostępniona zwiedzającym. W piwnicach zamku mieści się stała ekspozycja muzealna gdzie znajduje się m.in. największe w Europie czółno wydłubane z jednego pnia drzewa, wystawa kafli oraz sala poświęcona tematyce wydobycia siarki.
Na obrzeżach zamku w miejscu dawnych stajni znajduje się hotel.
Zamek otoczony jest 16-hektarowym zespołem parkowym.
Dostęp do części parkowej oraz dziedzińca zamku jest płatny i kosztuje 1 zł. Dodatkowo płatne jest zwiedzanie samego zamku z przewodnikiem, które odbywa się o każdej pełnej godzinie.

Kategorie
Atrakcje

Chęciny

Chęciny to miasto w Górach Świętokrzyskich. Znajduje się ono przy trasie Kraków – Kielce. Pierwsze wzmianki o Chęcinach pochodzą z 1275 r. Otrzymało prawa miejskie w I połowie XIV w.

Atrakcje:

  • Zamek w Chęcinach — zamek królewski z przełomu XIII i XIV wieku, górujący nad miejscowością Chęciny.
  • Rezerwat przyrody Jaskinia Raj – rezerwat przyrody nieożywionej na terenie Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego.
  • Kościół parafialny św. Bartłomieja Apostoła wzniesiony w XIV wieku.

Ciekawostki:

W okolicach zamku realizowano pod koniec lat 60-tych wielkie sceny batalistyczne do filmu “Pan Wołodyjowski”.

Chęciny określane są kolebką parlamentaryzmu. To tam 26 maja 1331 roku Władysław Łokietek zwołał pierwszy zjazd wszystkich ziem Polski, określany później przez Jana Długosza mianem generalis omnium terrarum conventus.

Chęciny – galeria zdjęć z 2009 r.

 

Kategorie
Atrakcje

Park Jurajski w Bałtowie

Gdy w połowie lat 70-tych ubiegłego wieku zaczęto znajdować na terenie województwa świętokrzyskiego szczątki dinozaurów, nikomu jeszcze do głowy nie przyszło, by na tym fakcie zbić nie tylko turystyczny kapitał. Ponad 20 lat później w miejscu, gdzie odkryto ślady tych wielkich gadów, rozpoczęto budowę jednego z najbardziej oryginalnych kompleksów rekreacyjno-rozrywkowych środkowej Polski. Bałtowski Park Jurajski ma powierzchnię 3 ha. Główną atrakcją są naturalnej wielkości rekonstrukcje dinozaurów. Można tu zobaczyć tyranozaura atakującego stado triceratopsów i ogromnego sejsmozaura (długość prawie 50 metrów). Rekonstrukcje gadów zostały wykonane z ogromną dbałością o zachowanie ich naturalnego wyglądu.
Ścieżka dydaktyczna zawiera wiele opisów w językach polskim i angielskim.
Na terenie parku znajduje się Muzeum Jurajskie w którym zgromadzono ponad 300 skamieniałości z kraju i ze świata (fragmenty zębów i kości dinozaurów). Przejście całej trasy z przewodnikiem zajmuje ok. 1 godzinę.

Galeria zdjęć z 2010 roku :

Tropy dinozaurów w Bałtowie zostały odkryte przez polskiego paleontologa, dr. Gerarda Gierlińskiego. Pochodzą z okresu jury. Jeden z nich – trop drapieżnego allozaura – znajduje się na szczycie skały zwanej Czarcią Stopką.
Kolejne tropy dinozaurów, w tym między innymi roślinożernego stegozaura i drapieżnego teropoda, można zobaczyć w lessowym wąwozie zwanym Żydowskim Jarem, położonym nieopodal bałtowskiego młyna wodnego.
Skamieniałe tropy zwierząt utrwaliły się w materiale kopalnym na dwa sposoby – jako odciski stóp lub ich naturalne odlewy.
Ślady pozostawione na mulistym podłożu przykryte następnie krzemionkowym lub węglanowym piaskiem utrwalają się często na spodniej stronie, zmienionej w piaskowiec lub wapień, warstwy tego przykrywającego osadu, w postaci wypukłych odlewów.
Jeden z tropów znalezionych w Żydowskim Jarze jest zachowany w ten właśnie sposób.

Galeria zdjęć z 2010 roku :

Kategorie
Atrakcje

Bałtów

Wieś Bałtów znajduje się 12 km na północny-wschód od Ostrowca Świętokrzyskiego w dolinie rzeki Kamiennej.
Jest to malowniczo położona osada otoczona stromymi zboczami doliny rzeki.
W połowie lat 70-tych we wsi odkryto pierwsze skamieniałe ślady dinozaurów w miejscu nazwanym “Czarcią stopką”.

Kilkadziesiąt lat później nieopodal tego pierwszego znaleziska zbudowano Park Jurajski, nad którym pieczę sprawuje Państwowy Instytut Geologiczny. W Parku znajdują się modele jurajskich gadów oryginalnej wielkości i barwy, przedstawione z dużą dbałością o szczegóły i w pozach odzwierciedlających ich życie. Dla zwiedzających przygotowano niewielkie Muzeum Jurajskie i dla dzieci plac zabaw z dinozaurami.

W Bałtowie można odbyć również “bezkrwawe safari” po specjalnie przygotowanym do tego 40-hektarowym terenie, na którym żyje kilkadziesiąt gatunków zwierząt – również egzotycznych, bardzo przyjaźnie nastawionych do ludzi.

Atrakcje:

  • Park Jurajski i Muzeum Jurajskie.
  • Godzinny spływ przełomem Kamiennej z flisakami w regionalnych strojach (spływy organizowane są również nocą z pochodniami – wtedy można przy odrobinie szczęścia wypatrzyć bobry).
    Safari.
  • Pałac książąt Druckich-Lubeckich z XIX w. z parkiem z XVIII w.
  • Kościół Matki Boskiej Bolesnej z XVII w.
  • Młyn wodny z XIX w. na rzece Kamiennej.
  • Drewniana kaplica św. Jana Nepomucena z XIX w.
  • W Bałtowie znajduje się również wypożyczalnia kajaków.
  • Stadniny koni i szkółka jeździecka.
  • Szlaki turystyczne piesze i rowerowe i punkty widokowe na przełom Kamiennej.
  • W zimie uruchamiane są dwa sztucznie naśnieżane stoki narciarskie.

 

Strona Parku Jurajskiego http://www.juraparkbaltow.pl

 

Kategorie
Atrakcje

Białowieski Park Narodowy

Park ten chroni najcenniejsze w Europie, jedyne zachowane fragmenty pierwotnego lasu. Poza tym żyje w Puszczy Białowieskiej największa na świecie populacja największego ssaka lądowego Europy – chodzi oczywiście o żubra, symbol tegoż parku. Jest jeszcze jedno „naj”: otóż jest to jedyny polski obiekt przyrodniczy wpisany na międzynarodową listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Wszystko to jest efektem ochrony puszczy prowadzonej przez ostatnie 600! lat – początkowo oczywiście jako tereny polowań dla królów. Zwiedzanie parku możliwe jest po szlakach pieszych, rowerowych i konnych, zimą można poruszać się tu na nartach. Wędrówki jednak mogą się wydać nieco monotonne: las – las – stary las – las… itd. Poza tym do najstarszych części puszczy można wejść tylko z przewodnikiem. Dlatego dla urozmaicenia warto zwiedzić Rezerwat Pokazowy Żubrów, gdzie można zobaczyć również żubronie i koniki polskie oraz Muzeum Przyrodniczo-Leśne.

Kategorie
Atrakcje

Bieszczadzki Park Narodowy

Bieszczadzki Park Narodowy jest trzecim co do wielkości parkiem narodowym na terenie Polski. Początkowo, w chwili utworzenia w 1973 obejmował masyw Tarnicy, Krzemienia i Halicza, oraz podszczytowe partie Połoniny Caryńskiej o powierzchni niecałych 60 km². Obszar parku był powiększany czterokrotnie w latach 1989, 1991, 1996 oraz 1999. Obecnie w granicach Bieszczadzkiego Parku Narodowego znajduje się ogromna część polskich Bieszczadów Wysokich, a także kilka enklaw, w tym największą w dolinie górnego Sanu, gdzie Park przejął po firmie Igloopol łąki i nieużytki. Roślinność Parku to około 780 gatunków roślin naczyniowych, 250 gatunków mchów, 500 gatunków porostów i 1000 gatunków grzybów z czego 30 to występujące tylko na terenach Karpat Wschodnich gatunki.
Na terenie parku żyje pod 230 gatunków kręgowców, w tym niemal wszystkie najważniejsze zwierzęta Polskiej Przyrody: jeleń, ryś, żmija, żbik, niedźwiedź brunatny, wilk, orzeł przedni, orlik krzykliwy czy wąż Eskulapa.

Galeria zdjęć z 2012 roku :

Kategorie
Atrakcje

Bunkry w Konewce

Bunkier Konewka znajduje się 3 km od Spały i ok. 14 km od Tomaszowa Mazowieckiego.
Można zwiedzić bunkier kolejowy, bunkry techniczne, podziemne kanały oraz ekspozycje militariów.

Kategorie
Atrakcje

Cieszyn

Według legendy miasto zostało założone w 810 r. przez trzech synów króla polskiego Leszka III. W rzeczywistości Cieszyn powstał w X w. jako gród broniący południowej granicy państwa polskiego. Z powstałego wokół podgrodzia rozwinęło się samodzielne miasto.
Od ok. 1290 r. Cieszyn był stolicą samodzielnego księstwa cieszyńskiego, potem powstałego na bazie księstwa regionu – Śląska Cieszyńskiego. Od czasów reformacji jest miastem zróżnicowanym pod względem religijnym, o mieszanym składzie narodowościowym. Poza ludnością polską mieszkali tu Niemcy, Czesi, także Żydzi, a na przełomie XIX i XX w. nieliczna, ale widoczna kolonia Węgrów.
Spór o przynależność terytorialną Śląska Cieszyńskiego doprowadził do podziału miasta w 1920 r. Leżące na lewym brzegu Olzy przedmieścia weszły w skład Czechosłowacji i utworzyły nowe miasto. Od tego momentu rozwija się jako dwa graniczne miasta przedzielone rzeką Olzą : Cieszyn i Czeski Cieszyn.

Studnia Trzech Braci

Legenda o założeniu Cieszyna przez Leszka, Cieszka i Bolka, trzech synów polskiego króla Leszka III jest jedną z wizytówek miasta, a tzw. Studnia Trzech Braci jej szczególnym elementem. Opowiada ona, że synowie polskiego króla Leszka III polowali w lesie rosnącym w miejscu obecnego Cieszyna i na zboczu gdzie obecnie leży miasto odkryli źródło krystalicznej wody, od którego rozciągał się piękny widok na dolinę Olzy. Potrzeba schronienia na dłuższy czas oraz bogactwo zwierzyny spowodowały, że Cieszko wybudował na tym miejscu mały domek myśliwski, potem na sąsiednim wzgórzu zamek ze świątynią. Wokół tego miejsca powstało miasto, które od słów „cieszyć się” nazwano Cieszynem. Źródło przekształciło się w studnię, dostarczającą najlepszą wodę pitną dla miasta, którą później na pamiątkę trzech królewskich synów nazwano Studnią Trzech Braci. Zachowane źródła pierwszy raz wspominają o niej w 1434 r. nazywając ją „studnią bracką”. Studnia leżała na terenie ogrodu klasztoru dominikanów i zbudowana została nad źródłem na zboczu zbiegającym do Olzy. W połowie XVI w. książę cieszyński Wacław III Adam po reformacji odebrał dobra zakonowi dominikanów, przekazując je wraz ze studnią władzom miasta. Początki legendy o Trzech Braciach, założycielach Cieszyna w nieodłączny sposób związane są z osobą cieszyńskiego burmistrza i kronikarza Alojzego Kaufmanna, który też pierwszy publicznie ją opowiedział samemu cesarzowi Franciszkowi I w czasie jego wizyty w Cieszynie w 1817 r. Z powodu złego stanu studni, podjęto wówczas decyzję o odbudowie tego “prastarego zabytku z początków Cieszyna” i ostatecznie studnia została wyremontowana w 1825 r.
Legenda o Studni Trzech Braci stała się obowiązującą wersją podania o założeniu Cieszyna w momencie, kiedy kilkanaście lat później ukazała się drukiem, w zbiorze wierszy, i dramatów Paula Lamatscha von Warnemunde. Odtąd legenda zaczęła żyć własnym życiem, a wraz z nią studnia bracka, czy też jak ją zaczęto nazywać – Studnia Trzech Braci. Studnia wymagała systematycznej opieki , a więc również środków na jej bieżące utrzymanie, których władzom miejskim zwykle brakowało, powołano więc specjalny komitet który zajmował się popularyzacją wizytówki Cieszyna oraz pozyskiwaniem funduszy na pełną odbudowę studni.
W kwietniu 1868 r. wybudowano mocną podstawę studni z kamieni ciosowych, w następnym miesiącu zamocowano na niej metalową obudowę w kształcie sześciobocznej altanki. Na trzech wewnętrznych ścianach umieszczono trzy pamiątkowe tablice z napisami w języku polskim, łacińskim i niemieckim. Po II wojnie światowej usunięto niemiecki napis, a w 1951 r. na tym miejscu znalazła się płaskorzeźba, będąca powiększeniem medalu cieszyńskiego rzeźbiarza Jana Raszki z 1910 r. Studnia znajduje się przy stromej, brukowanej uliczce Trzech Braci pomiędzy ulicami Śrutarską i Sejmową.
Tradycja nakazuje wrzucać monety do studni, aby kiedyś znów powrócić do pięknego Cieszyna.

Galeria zdjęć z 2012 roku :

Góra Zamkowa w Cieszynie

Osadnictwo za Górze Zamkowej notowane jest od przełomu IX i X wieku. Po okresie przynależności do Wielkich Moraw i księstwa czeskiego, ok. 990 roku gród w Cieszynie został włączony do państwa Piastów. Gród był ufortyfikowany obwałowaniami drewniano-ziemnymi. Stopniowo wznoszono budowle murowane : rotundę św. Mikołaja (od 1495 r. nosi również nazwę św. Wacława), później okrągłą wieżę ostatecznej obrony.
Z chwilą, kiedy powstało pod koniec XIII wieku samodzielne księstwo cieszyńskie, od roku 1327 połączone z Koroną Czeską, rozpoczęła się intensywna rozbudowa Góry Zamkowej, siedziby piastowskich władców. W czasach Kazimierza I, a przede wszystkim od panowania Przemysława I Noszaka, powstała gotycka rezydencja książąt.. Zamek został zniszczony wiosna 1646 r. przez wojska szwedzkie. Księżna Elżbieta Lukrecja już w nim nie zamieszkała, nie miła również środków na odbudowę zamku.
Zamek stał się siedzibą zarządu dóbr habsburskich, zwaną Komorą Cieszyńską. W latach 30-tych XIX wieku arcyksiążę Karol Habsburg stworzył z zamku letnią rezydencję. W 1836 r. rozpoczęto wyburzanie resztek Zamku Górnego, z wyjątkiem Wieży Piastowskiej i rotundy św. Mikołaja i św. Wacława .

Pałac Myśliwski – rezydencja Habsburgów – został zbudowany na fundamentach Dolnego Zamku. Wzniesiono go w latach 1838-1840 w stylu klasycystycznym. Mieściły się tu pokoje gościnne arcyksięcia cieszyńskiego oraz kancelarie Komory Cieszyńskiej.
Od 1947 r. jest siedzibą Zamku Cieszyn oraz szkoły muzycznej. Rotunda romańska św. Mikołaja i św Wacława została wzniesiona w XI wieku. Jest pierwszym murowanym obiektem sakralnym na terenie Śląska Cieszyńskiego oraz jednym z najstarszych zabytków romańskich we współczesnej Polsce. Składa się z nawy na planie koła oraz półkolistej apsydy dobudowanej od strony wschodniej, obie części są połączone trzema stopniami. W zachodniej części nawy znajduje się empora (galeria), wsparta na trzech arkadach kolumnowych, zrekonstruowana w połowie XX wieku. Do empory można było wejść prosto z zamku. W święto patrona kaplicy, św. Mikołaja, odbywają się tam nabożeństwa.

Wieża Piastowska została wzniesiona w XIV wieku i jest jedyną ocalałą z czterech takich budowli otaczających Górny Zamek. Posiada siedem kondygnacji i wysokość 29 m. Zbudowana jest z łamanego piaskowca. Obecny kształt wieża otrzymała po remoncie w XIX w., z tego okresu pochodzi również mechanizm zegara. Na szczycie wieży znajduje się taras widokowy udostępniony do zwiedzania. Można z niego podziwiać panoramę miasta po obu stronach granicznej rzeki – Olzy.

Z dawnego kształtu obwarowań Góry Zamkowej zachowały się pozostałości Wieży Przybramnej. Prowadziła ona na Górny Zamek, a do dziś przetrwał fundament wieży oraz średniowieczny bruk. Fundamenty wieży mają kształt cylindryczny, wykonana została z kamienia wapiennego na rzucie koła o średnicy prawie 10 m. Mur osiąga grubość 3,3 m, zaś wnętrze miało średnicę nieco ponad 3 metry.

Wieża Ostatecznej Obrony zwana Starą. Prowadzone na Górze Zamkowej w ostatnich latach badania archeologiczne ujawniły kilka nieznanych do tej pory obiektów dawnego zamku piastowskiego z kamienną, cylindryczną wieżą obronną na czele. Wieża zbudowana z kamienia wapiennego, posiada formę walca o średnicy 12 m i grubości muru 4,2 m. Koliste wnętrze posiada średnicę około 3 m. Odkryta wieża posiada obecnie wysokość 12 m i została wzniesiona najprawdopodobniej w 2 połowie XIII w. Wieża, jako ówczesny najważniejszy element obronny, wzniesiona została w północno – zachodniej części górnego zamku, gdzie budowniczowie wykorzystali potężny wał starszego wczesnośredniowiecznego grodu.
Budowle takie określa się ogólnie mianem “wież ostatecznej obrony”, na terenach słowiańskich też “stołp”, “słup”, gdyż pełniła rolę ostatniego schronienia, które nawet po zdobyciu grodu czy zamku, dawało władcy i załodze możliwość dalszej obrony. W trakcie prowadzonych prac archeologicznych tak we wnętrzu, jak i na zewnątrz wieży natrafiono na warstwy średniowieczne dużą ilością rozbitych lub zachowanych w całości naczyń, wyroby metalowe, a także pojedyncze zdobione kafle piecowe, czy płytkę posadzkową z wizerunkiem orła piastowskiego.
Do najcenniejszych znalezisk należy skarb ponad 80 srebrnych monet, na który składały się halerze księstwa opawskiego oraz halerze miasta Raciborza z 2 poł. XV w. oraz cztery liczmany wybite w Norymberdze w końcu XV w.

W latach 2001-2002 pozostałości przebadanej wieży poddano pracom renowacyjnym, przywracając jej w zachowanej części pierwotny wygląd.

Galeria zdjęć z 2012 roku :